[100 PŁYT, KTÓRE ZMIENIŁY HISTORIĘ ROCKA] - Peter Gabriel I (Car)

W tym tygodniu rozprawimy się z tematem albumu "Peter Gabriel I", czyli "Car", który rozpoczął solową karierę Petera Gabriela po odejściu z legendarnej grupy Genesis.

42 lata temu Peter Gabriel wydał swoją pierwszą solową płytę. Album ten zapoczątkował serię czterech albumów nazwanych imieniem i nazwiskiem artysty, które oznaczono jedynie jako I, II, III, IV. Aby łatwiej było rozróżnić płyty, zostały one nazwane kolejno Car, Scratch, Melt i Security. Nazwa pierwszej wzięła się od niebieskiego samochodu widniejącego na okładce. Gabriel współtworzył ją z Tony'm Levin'em i Larry'm Fast'em. Na krążku można też usłyszeć Roberta Frippa i innych muzyków. Car to płyta pełna gitarowych brzmień. W utworach pojawiają się także klawiszowe dźwięki, banjo, tuba, a nawet flet. Wyjątkowy klimat nadaje płycie London Symphony Orchestra dyrygowana przez Michaela Gibbsa. Zaraz po wydaniu albumu, Peter Gabriel udał się ze swoim siedmioosobowym zespołem w trasę koncertową. U bram komercyjnego sukcesu postawiły go jednak płyty III i IV, a prawdziwy sukces przyszedł wraz z hitem „Shock the Monkey”. Przełomowy okazał się album So, który uzyskał status multiplatyny. Artysta stał się gwiazdą również dzięki swoim teledyskom do „Sledgehammer”, „Big time” i „Dont give up”, bardzo istotnym dla ówczesnej sztuki video. Produkcja teledysków zapewniła później Gabrielowi trzy kolejne nagrody Grammy za klipy do utworów z płyty Us z 1992 roku. Z czasem artysta stworzył też swoje multimedialne wydawnictwo „Xplora 1: Peter Gabriel's Secret World”. Po dziesięciu latach od wydania Us, ukazał się album Up, poruszający tematykę narodzin i śmierci. W 2008 roku pojawiła się płyta Big Blue Bal, będąca jednocześnie wizytówką wytwórni artysty. Materiały do niej Gabriel przygotował już w latach 90. Album współtworzyło siedemdziesięciu pięciu artystów z dwudziestu krajów. W 2010 twórca wydał swój ósmy album studyjny Scratch My Back, a rok później ukazała się płyta New Blood.

W latach 80 Peter Gabriel zajął się muzyką filmową. Artysta jest autorem ścieżki dźwiękowej do „Ptaśka” Alena Parkera, stworzył też słynny soundtrack do „Ostatniego kuszenia Chrystusa” w reżyserii Martina Scorsese, z którego powstał ostatecznie album „Passion”. Spod ręki Gabriela wyszła także muzyki do filmu „Rabbit Proof Fence” Phillipa Noyce'a. Przygotował też oprawę dźwiękową do show w Millenium Dome w Londynie. Od lat 80 angażuje się w festiwal World of Music, Art and Dance, wywodzący się z zainteresowania muzyką etniczną. W 1989 artysta utworzył własny label Real World Records promujący artystów z całego świata. W tym okresie mocno angażował się w walkę o prawa człowieka. Występował wówczas podczas imprez organizowanych przez Amnesty International, a także uczestniczył w koncertach poświęconych problemowi apartheidu. 

Peter Gabriel spędził osiem lat jako wokalista grupy Genesis. W tym okresie zespół wszedł do kanonu przedstawicieli rocka progresywnego. Był to czas poszukiwań zarówno muzycznych jak i lirycznych. W trakcie koncertów wykonawca poprzedzał surrealistyczne utwory opowieściami rodem z baśni Braci Grimm. Zdarzało mu się także zmieniać podczas występów kostiumy, aby podtrzymać nastrój całego widowiska. Po odejściu Gabriela z zespołu, mikrofon przejął Phill Collins. Dwa lata później Peter Gabriel rozpoczął swoją karierę solową.

Codziennie po 18 u Tomka Miary więcej ciekawostek na temat tej płyty w cyklu 100 płyt, które zmieniły historię rocka.

SŁUCHAJ ROCK RADIA